123 Flash Menu Placeholder.
 
 

:: Atatürk Köşesi ::
:: Eğitim ve Öğretim ::
:: Ders Notları ::
::.. Yararlı Linkler ::..


ELSANATLARI DALI


  Elsanatları insanların el emeği göz nuru ve duygularını birleştirdiği bir değerler bütünüdür.Elsanatları bölümü örgün ve yaygın eğitim vermektedir.Elsanatları adamızda turizm sektöründe ülkenin motiflerini ve kültürünü yansıtmayı ve turizme katkı koymayı amaçlar.Elsanatlarında yeni fikirler yaratabilen yarattığı fikirleri üretime dönüştürebilen, değişimleri yakalayabilen kültürünü ürünlerle ifade edebilen yaptığı ürünleri satabilen öğrenciler yetiştirmeyi amaçlamakatadır.

ELSANATLARI DALI ATÖLYE DERSLERİ

GELENEKSEL ELSANATLARI

İpek kozası, Dokuma, Ahşap oyma boyama, Kalem örücülüğü, Sandalye örücülüğü, Kök ayna, Folklorik bebek.

DEKORATİF ELSANATLARI

Ahşap boyama, Gelinbaşı buketi, Yapma bebek, Dokuma, Patchwork, Takı yapımı, Kurdele işi, Makine nakışı, Pul boncuk işleme, Aplike, Deri teknikleri, Çiçek tanzimleri konuları işlenir.

2007-2008 öğretim yılında elsanatları ve seramik alanı olarak 10. sınıfta bölümler birleştirilmeştir.Öğrencilerin elsanatları ve seramik alanını daha yakından tanımaları sağlanmıştır.11. sınıfta öğrenciler elsanatları veya seramik bölümü seçerek seçtiği bölümde eğitim görür. Her yıl Elsanatları bölümndeki son sınıf öğrencileri haftada iki gün elsanatları ile ilgili konularda staja gitmektedirler.

Elsanatları bölümünden mezun olan başarılı öğrenciler kendi bölümlerinde 2 ve 4 yıllık yüksek öğrenim kurumlarında öğrenim görerek öğretmen olabilirler elsanalarıyla ilgi iş yerlerinde çalışanilirler veya kendi iş yerlerini açabilirler. Evde çalışarak aile bütçesine katkı sağlayabilirler.

LEFKARA

Lefkara; Kıbrıs’ın en ön ve önemli el sanatlarından bir tanesidir.Kızların çeyizlerinde bulunması gelenek olan nakışlarla bezeli işler, Kıbrıs genelinde beyaz dokuma kumaşlara beyaz ipliklerle çeşitli desenler örülerekçalışılmaktaydı.
Venedikliler tarafından idare edilen (1489-1571) Kıbrıs’ta, Lefkara köyü Venedik ailelerinin tatillerinigeçirdikleri bir bölge olarak ünlenmişti.Venedikli bayanların uzun ve sıcak yaz günlerini değerlendirmek üzere yaptıkları nakışlardan etkilenen yerli kadınlar Venedik’e özgü kesme,örme ve sayma yönetimi çalışılarak üretilen nakışlara kendi motiflerini de adapte ederek (uyarlayarak) bugünün Lefkara köyü Lefkara işlerine sadece isminivermekle kalmamış bugün bu nakıştan dolayı dünyaca ünlenmiş ve tanınmıştır.Bu hususta markalaşma yolunda da Güney Kıbrıs tarafından ciddi girişimler başlattığı bilinmektedir.


Orjinal Lefkara işinde göz önünde bulundurulacak unsurlar şunlardır;

^ İrlanda’dan ithal keten dokuma kumaş üzerinde çalışılır.
^Fransız ipliği ile örülür.
^ Merserize iplik kullanılır,beyaz,kahve ve bej olmak üzere üç renktir.
^ En önemli özelliği ise ters ve yüzünün olmamasıdır.
^ Geleneksel çizim ve örnekler,kesme ve örme ile çalışılır.

Lefkara işi bugün yaşayan bir gelenektir. Yeni modellerin uyarlanarak çeşitli aksesuarlara dönüştürülmesi ile daha geniş kitlelere ulaşmasına çalışılmaktadır. Daha fazla Lefkara köylüleri tarafından bilinen ve işlenen bu nakış türü 1974 Barış Harekatı sonrasında köylülerin Çayırova köyüne yerleştirilmeleri,bazılarının ise gerek gelin olarak başka köylerden yana kullanmaları neticesinde bugün Lefkara işi Kuzey kıbrıs’ta hemen her köyde bilinmektedir.

DANTEL

Dantel ; Kıbrıs’ta dantel üç çeşit olarak çalışılmaktadır. En eski dantel nakış veya gerçek Lefkara iğne işi (Venedik danteli) bilinendir. Geçmişi 14. yüzyıla kadar dayanmaktadır.Bugün ender olarak bilinmekte ve çokaz kişi tarafından üretilmektedir.zahmetli bir iş olması sebebiyle üretiminin olmamasından dolayı satışasunulamamaktadır. Eğitim bakanlığı Köy Kadın Kursu öğretmenlerine yönelik kurslar halen devam ettirilmektedir. Esas çalışma bölgeleri Lefkara ve Larnaka diye bilinmektedir. Bir diğer dantel işi ise yemeni bağlamada kullanılan ve daha fazla çiçek motiflerinin kullanıldığı, yemenilerin etrafına , yaka kenarlarına , gömlek kenarlarına yapılan iğne işi oyalarıdır. Lefkoşa ve Larnaka bölgelerinde çalışmaktadır.

HESAP İŞİ

Hesap İşi (Lapta İşi) ; Geçmişi 19. yüzyıla dayanan , Kanava tekniği kullanılarak sayılarak çapraz olarak işlenmektedir.Kıbrıs genelinde bilinmekle birlikte daha fazla türkler tarafından ve Lapta yöresinde çalışılmaktaydı. Kıbrıs’a özgü geleneksel motifleri mevcuttur. Keten kumaş üzerine renkli ipek veya merserize ipliklerle sayılarak küçük çapraz işleme teniği (Kanaviçe) yöntemi kullanılarak işlenmektedir.

DOKUMA

Dokuma: Hammadde açısından büyük bir zenginliğe sahip kıbrıs’ta dokuma sanatı orta çağlarda Lüzinyan egemenliği altında doruk noktasına ulaşılmıştır.

Ada küçük yapısına rağmen inanılmaz boyutta doukma tekniğine ve bol çeşide sahipti.Yakın geçmişimize kadar her evde hemen hemen bir el tezgahı bulunurdu.1955’li yıllara kadar köy-aile ekonomisine ve sonuçta da ülke ekonomisine büyük katkısı olan ipek böceği yetiştiriciliği ve ipek dokumacılığı önemli uğraşlar arasında idi.Kuzey kıyı şehirlerimizden Karava ve Lapta’ dut ağaçlarının bolluğundan dolayı ipek böceği yetiştiriciliği dolayısı ile yüksek kaliteli iprk dokumacılığı yaygındı.
Kıbrıs insanı sanayi ürünlerinin bol olmadığı günlerde tüm ihtiyaç maddelerini kendi yaratmak alışkanlığı taşıyordu.Giysilerini üretmek için alaca renkli dokumalar Meserya ovası yöresinde tarım ürünlerinin bolluğundan faydalanılarak üretilmekta idi.Karpaz yöresinde ise daha canlı renkte dokumaların yapıldığı görülmektedir.Güzelyurt’ta ise keten dokumacılığı yapılmaktaydı.Yok olmakla karşı karşıya olan uğraşlar,günümüzde Mesarya Ovası yöresindeki Cihangir (Ebiho-Abohor) köyünde ise düz, tek renk dokumalar çalışılmaktadır.İpek, pamuk ve keten dokumacılığı tarihe karışmıştır.

ÖRÜCÜLÜK SANATI

Örücülük Sanatı : Kıbrıs adasının eskiden sulak alan olduğu bilinmektedir.Bu nedenle sazlık alan ve kamışların bolluğundan yararlanılarak ayrıca çeşitli bitkilerin yetiştirilerek gerek saplarından, gerek liflerinden gerekse de gövdelerinin inceltilerek parçalara ayrılması ve bu parçaların örülmesi ile üretilen el sanatlarımızı içerir.

Çöp örücülüğü,

Çöp Örücülüğü: Dere yataklarında bulunan çöplerin toplanarak püsküllerinden süpürge, ince ve iğneuçluolanlarından ise talar (dalari) yapılır. Günümüzde çok az kişi tarafından örülmektedir.Bu gün süpürgeler, eklenen nazar boncukları sayesinde süs eşyası olarak kullanılmaktadır. Köylerde hellim yapma devam ettiği sürece talar yapımına da rastlaycağımız tahmin edilmektedir.

Kamış örücülüğü,

Kamış Örücülüğü: Yakın tarihimize kadar köy insanının tarıma dayalı faaliyetleri içerisinde,
kamış örücülüğünden üretilen eşyalar kullanılmakta idi.

Birçok insanın geçimini sağladığı bir el sanatı türü olan kamış örücülüğünün, günümüzde sepetlerin yanısıra bu dalda yeni ve modern modeller geliştirilerek hala ekonomik cazibesini koruduğu gözlemlenmektedir. Köfün kullanımının tamamen azaldığı gözlemlenmekte ve bizlere ulaşan çeşitler içerisinde tek kollu sepet, çift kulaklı çamaşır sepeti, sebzelik, ekmeklik ve çeşitli süs eşyası için aksesuarlar mevcuttur.

Hurma örücülüğü,

Hurma Örücülüğü; dalları örülerek zembil ve yelpaze yapılmaktadır.Boyanarak da kullanılması mümkün hurma dallarından daha göz alıcı zembiller, üretilmekte idi. Zembiller, daha çok zenginler tarafından hafif oluşları ve gösterişli olmalarından dolayı tercih edilirlerdi. Çok eski çağlardan günümüze ulaşan bu el sanatı bugün yok olmakla karşı karşıyadır.

Kalem örücülüğü,

Kalem Örücülüğü; Özellikle Türklerin ve daha çok rağbet ettikleri el sanatlarmızdandır. Buğdaybitkisi saplarının örülmesi ile çeşitli kullanım imkanları sunar. Sini (sesta veya paneri) en yaygınürteim çeşididir. Yemek masası, kurutma tahtası ve taşıma aracı gibi görevleri vardır. Kullanılmayan veya işi biten sele duvardaki çiviye asılarak süs eşyası görevini de görür. Sele, hafif derin olarak üretilmekte ve daha fazla saklama kabı (ekmek) veya meyvelik olarak kullanılmaktadır.
1960’lı yıllara gelinliğinde yok olmaya yüz tutan bu el sanatımız, bugün Mesarya bölgesinde özellikle Serdarlı (Çatoz) köyünde önemli uğraş ve gelir kaynağı  haline gelmiştir.

Sayfa Başı