Dökümanlar

Yanlış Anlama Anne !

Amacım seni üzmek değildir Beni sakın yanlış anlama.
Pişman olmanı isteyemem senden Ya da ağlamanı
Sadece dinlemeni istedim, Birazcık kabullenmen fikirlerimi.
Ya da ne bileyim Kendi doğrularını değil de .
Biraz da benimkileri düşünmeni istedim anne.
Sevmeni istedim benim sevdiklerimi
Ama senin gibi değil benim sevdiğim gibi.
Görmeni istedim güneşi Benim gördüğüm gibi
Yani sadece sarı ve yuvarlak değil Arasında turuncuların da olduğu bir resim gibi.
Senin doğrularını inkâr ettim anne, Karşı çıktım sana
Ve sen tüm kızgınlığınla Kötü kötü suratıma bakıp kızdın.
Oysa biliyor muydu Aynı zamanda sen de benim doğrularımı İnkâr ettin anne.
Sevdim anne Doyasıya, ölesiye.
Ama bilmen gereken bir şey vardı, Asla boyun eğmedim, eğmeyeceğim.
Senin de öyle görmeni istedim Ama göremedin anne.
Bana asi deme anne Çünkü senin istediğin
Kendi fikirlerini Barınamayacakları bir bedene sokmak.
Oysa ben de büyüdüm anne, Eski küçücük çocuk değilim artık.
Kendi fikirleri olan Özgürlüğüne düşkün bir insan olma yolundayım.
Yani bir başka deyişle Bir yaşama savaşı veriyorum belki kendi kendime.
Bana kızma anne
Çünkü sen hiç ayakların kopana kadar Ve dilediğince bağırarak dans etmedin.
Çünkü sen hiç ağaca çıkıp Ayvaları toplamadın.
Ya da yakamozları seyretmedin akşam, Dalgalı bir denizde boğuşmadın dalgalarla;
Belki de ıslak kumlara Üstüm kirlenir mi diye düşünmedenUzanmadın,
Ya da yıldızları toplamadın gökyüzünden.
Belki de bunların hepsini yaptın da, Bana anlatmadın. Niye anlatmadın anne?
Senin yaptığın hataları yapmayayım diye mi?